Open top menu

Ogłoszenia:

0. Zachęcamy do nadsyłania artykułów! Skontaktuj się z nami: izydor427@gmail.com 1. Prosimy o modlitwę za pewnego kaplana, który postanowil, że polączy kapłaństwo z małżeństwem. Do tego prowadzi brak cnoty czystości, od Tego, Który jest Źródlem Czystosci i zmyslowosc swiata, ubóstwiająca ciało i zmysly, a nie największy skarb, skarb, który jest jedynym na wieczność - duszę i ducha. Jeszcze raz prosimy o modlitewny ratunek! 2.Papież Franciszek podpisal dekret o heroiczności cnót Stefana kardynala Wyszyńskiego. Od teraz nosi tytul Czcigodnego Slugi Bożego. 3. Donald Trump: ,, Jezus Chrystus jest prawdziwym powodem świąt Bożego Narodzenia '' 4. Wspólpracujące z nami medium, Radio Pomost Arizona niestety musiało tymczasowo wstrzymać dzialalnosć z powodu choroby szefa Radia, pana Wiktora Żólcińskiego - zasłużonego Katolika i patrioty. Prosimy o modlitwę dla niego, by dalej mógł wykonywać swą wielką służbę dla Kosciola Swiętego, Ojczyzny i USA.


   Podstrona specjalnie przeznaczona dla Wspólnoty Dzieci Bożych na bazie podjętej współpracy między portalem Isidorium a Wspólnotą. Dołącz do nas już dziś!
https://www.facebook.com/groups/1560371817591613/

   Kolejna książka w ramach rankingu ,, Lektura Dzieci Bożych ''. Najpierw autor propozycji książkowej, która wygrała w głosowaniu Wspólnoty, przedstawi jej opis, następnie odbędzie się dyskusja na czacie i ocena książki przez każdego z nas. Autorem opisu jest Grzegorz Ziobro.


Św. Augustyn z Hippony "Wyznania" (1978)
tłumaczenie: Zygmunt Kubiak
Wydawnictwo: PAX


   "Wyznania" św. Augustyna są jedną z najcenniejszych pereł w duchowości katolickiej. Czy jednak są jego biografią? Niezupełnie. Wydaje się, że jego życie jest jakby przykładem dla innych, katechezą, świadectwem o działaniu Boga w jego życiu. Może być ono zachętą lub pouczeniem dla czytających o tym, jak może wyglądać ich własne życie chrześcijańskie, własna droga poszukiwania prawdy Bożej. Już pierwsze fragmenty tego dzieła robią wrażenie i zachęcają do dalszej lektury:

„Jakże wielki jesteś, Panie. Jakże godzien, by Cię sławić. Wspaniała Twoja moc. Mądrości Twojej nikt nie mierzy. Pragnie Cię sławić człowiek, cząsteczka tego, co stworzyłeś. On dźwiga swą śmiertelną dolę, świadectwo grzechu, znak wyraźny, że pysznym się sprzeciwiasz, Boże. A jednak sławić Ciebie pragnie ta cząstka świata, któryś stworzył. Ty sprawiasz sam, że sławić Cię jest błogo. Stworzyłeś nas bowiem jako skierowanych ku Tobie. I niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie. Ale daj poznać, Panie - niechże to wreszcie zrozumiem - czy najpierw człowiek ma Ciebie wzywać, czy sławić? I czy w ogóle można Cię wzywać, zanim się Ciebie pozna? Bo jakże to? Czy można wzywać nie znając Ciebie? Przecież mógłby wtedy człowiek, myląc się, coś innego przyzywać! Lecz może trzeba Ciebie wołać na pomoc, żeby Cię poznać? Ale jakże będą wzywać Tego, w którego jeszcze nie uwierzyli? Jak uwierzą, póki ich ktoś nie pouczy? Sławić będą Pana ci, którzy Go szukają. Szukając bowiem, znajdą Go, a
znajdując - będą Go sławić. Niechże szukam, wzywając Ciebie, Panie! Niech Cię wzywam, wierząc w Ciebie. Bo już nas pouczono o Tobie. Wzywa Cię, Panie, wiara, którą mnie obdarzyłeś. Natchnąłeś mnie tą wiarą przez człowieczeństwo Syna Twego i przez służbę człowieka, który mnie pouczył”. (I.1)

Dzieło składa się z trzech części:

1) Księgi I-IX mówią o historii interwencji Bożej jaka go spotkała – czego owocem było jego nawrócenie.
2) Księga X jest niejako dodatkiem napisanym na prośbę czytelników, by św. Augustyn opisał więcej o swojej wierze i o tym jak zmagał się z pożądliwością ciała i oczu. Znajduje się tu słynna jego wypowiedź o umiłowaniu Boga, który jest Pięknem:

„Późno Cię umiłowałem, Piękności tak dawna a nowa, późno Cię umiłowałem. W głębi duszy byłaś, a ja się błąkałem po bezdrożach i tam Ciebie szukałem, biegnąc bezładnie ku rzeczom pięknym, które stworzyłaś. Ze mną byłaś, a ja nie byłem z Tobą. One mnie więziły z dala od Ciebie – rzeczy, które by nie istniały, gdyby w Tobie nie były. Zawołałaś, rzuciłaś wezwanie, rozdarłaś głuchotę moją. Zabłysnęłaś, zajaśniałaś jak błyskawica, rozświetliłaś ślepotę moją. Rozlałaś woń, odetchnąłem nią – i oto dyszę pragnieniem Ciebie. Skosztowałem – i oto głodny jestem, i łaknę. Dotknęłaś mnie – i zapłonąłem tęsknotą za pokojem Twoim”. (X,27)

3) Księgi XI-XIII mówi o tym w jaki sposób rozumie Słowo Boże i jak ono kieruje jego życiem.

Podsumowując, jest to wspaniała lektura, w której jest pokazane życie człowieka walczącego ze swoimi słabościami i pożądliwościami, szukającego prawdy i sensu w swoim życiu, a także niezwykłej interwencji Bożej. Przykład św. Augustyna pokazuje w jak tajemniczy sposób działa Bóg, by z takiego grzesznego człowieka uczynić wielkiego biskupa i doktora Kościoła, oraz uznać go za patrona teologów.